چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد

چه قدر دوست داشتم تمام دلتنگي هاي اين روز ها را با كسي تقسيم مي كردم ، و يا كسي بود براي گوش دادن و درد دل كردن ، بماند كه آنقدر فاصله زياد شده كه هرچه فرياد مي زنم گويا صدايم را نه تو مي شنوي و نه هيچ كس ديگر

                       التماس دعا..............................

گرفته ؛ من برات سنگه صبورم
چي شده تنها نشستي ؛ مثل تو از همه دورم

واسه من زندگي سرده ؛ نكنه تو هم غريبي
كاش مي شد اشكهات و پاك

كرد؛بميرم تو هم بريدي؟

چه تبسم قشنگي ؛ وقتي به غمها بخندي
اخه ارزشي

نداره ؛ دل به اين دنيا ببندي

نازنين دنيا همينه ؛ اون كه خوب بود بدترينه
نكنه تنهات گذاشته ؛ اخره عشقها همينه

اين روزا عشقها خياله ؛ حتي فكرشم محاله

عشق پاك پيدا نمي شه ؛ باشه هم رو به زواله

مي دوني چقدر

عزيزه ؛ قطره سپيد شبنم
مثل اون اشكهاي نازن ؛ رو تن گلهاي مريم

نازنين خدا بزرگ ؛ غم و از خودت جدا كن
ما كه تنها نمي مونيم ؛ افرين اخمات و واكن

اگه هم صدا نبودی بی تو شعری نمی خوندم

که حالا بعد جدایی بگم ای کاش نمی خوندم

اگه ارزوم نبودی به تو من دل نمی بستم

اگه مثل من نبودی یه غریبه ی مهاجر

پا به پا ی قصه ی تو نمی یومدم مسافر

اگه مبتلا نبودی نمی گفتم چی کشیدم

نسیمی که بباره دیگه تو راحتی خواب نمی بینم